خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





اسمت چیه؟

    پسرکم اسمت را به من بگو...

    الان که پیش فرشته هایی، آنها با چه نامی صدایت میکنند؟؟ هادی؟ حسین؟ یوسف؟ ابراهیم؟ هانی؟ چه؟! کاش میشد خودت به ما تقلب میرساندی!!

     

    چندوقتیست به این اعتقاد رسیده ام که اسم هم روزی ست! قسمت است! از قبل تعیین شده ست...

    این را کم کم در این دو سال و اندی فهمیدم. وقتی پسرکم اسمش شد سیدعلی درحالی که من همیشه رویای داشتن یک سیدحسین را در ذهنم داشتم. همیشه میگفتم بچه هایم حسین و زینب خواهند بود...و الان تقریبا مطمئنم هیچ کدام اینها نصیبم نمیشود. بعد مدتی گفتم حسین و حسنا! و الان میدانم که اسم دختر هنوز نداشته ی من حسنا هم نمیشود... 

    وقتی داستان خطاب امام حسین به حر درباره ی اسمش (که بارها شنیده ایم) را دوباره مرور میکنم؛ وقتی همین چند وقت پیش در یک مستند که درباره ی پدر آیت اله بهجت بود، ماجرای نامگذاری پسرش را شنیدم؛ و وقتی پسرک من که قرار بود تولد امام حسین دنیا بیاید، (و من به خدا گفتم خدایا اگر حسین است همان روز برسانش!) و نیامد... و وقتی هنوز هم همین روزها دور و برم مادر و پدرهایی را میبینم که ماه ها فکر میکنند اسم کوچولوی توی راهشان «ایکس»است ولی دم آخری میگذارند «ایگرگ»!! اینها را که میبینم میرسم به همان که آن بالا گفتم... که اسم هم روزی ست. اگر مال بچه نباشد نمیشود رویش گذاشت.

     

    حالا هم چند وقتیست که بر خلاف پسرک اولم که راحت اسم دار(!) شد مانده ایم که اسم این یکی را چه بگذاریم. هر کدام حسن ها و عیوبی دارند... بعضی ها هم نه؛ خوبند؛ ولی مورد توافق من و پدر نیستند...

     

    حالا دارم فکر میکنم که یعنی میشود از یک جایی تقلب برسد بهمان؟!


    این مطلب تا کنون 8 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : حسین ,گفتم ,نمیشود ,الان ,امام حسین ,
    اسمت چیه؟

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده